Tabak van de Buurtsuperdiscussie

Caroline van der Plas motiveert in een tweet waarom de zich zal BBB verzetten tegen het verbannen van tabak uit de supermarkt. Met name de kleine buurtsupermarkten zouden door zo’n maatregel in hun bestaansrecht worden bedreigd. Niet alleen zijn de argumenten van van der Plas twijfelachtig, het probleem van de buurtsuper en de verkoop van tabak vraagt in mijn ogen om een totaal andere oplossing.

De buurtsuper kan niet zonder de verkoop van tabak, zo legt van der Plas uit. Immers; als de buurtsuper geen tabak verkoopt gaan de klanten dat ergens anders halen en daar dan ook de rest van de boodschappen doen. Ik vraag mij af op basis van welk onderzoek dit gesteld kan worden. Voor het gemak koppelt van der Plas daar ook nog even de stomerij en het afgeven van de postpakketjes aan vast. Zo van ‘ik moet nog even een postpakketje wegbrengen, maar bij de buurtsuper wordt geen tabak meer verkocht, dus rijd ik wel even naar de stad, 10 kilometer verderop’. Ik zie, zoals je begrijpt de logica van die gedachtegang niet. De kleinste buurtsuper die ik ken zit in Arum. Dat deze super een functie heeft in de dorpscultuur geloof ik direct. Dat ‘de jeugd daar (en masse) zijn eerste baantje heeft’ zoals van der Plas beweert, waag ik te betwijfelen. Vervolgens probeert van de Plas nog een van de doelen achter het verbod onderuit te halen door te stellen dat kinderen toch al niet met tabak in aanraking komen omdat het achter glas staat. Ik geloof niet dat van der Plas helemaal helder heeft wat er bedoeld wordt met ‘in aanraking komen met’.

Het werkelijke probleem van de buurtsuper

Er is uiteraard een heel ander probleem dat het bestaansrecht van de buurtsuper bedreigd. Dat is niet, zoals van der Plas en de tabakslobby ons willen doen geloven een verbod op de verkoop van tabak. Het werkelijke probleem van de buurtsuper zijn de uitgemergelde marges op de andere 999 producten die een supermarkt verkoopt. De Jumbo, AH, Lidl en Aldi zijn in staat om toeleveranciers te laten opdraaien voor de kortingen die deze grootgrutters ons klanten bieden. Daar kan geen buurtsuper tegenop. Met tabak kun je niet stunten, daarvan liggen de prijzen vast.

Wanneer je de buurtsuper wilt redden zul je dus de concurrentiepositie van de buurtsuper moeten zien te verbeteren. En een concurrentiepositie verbeteren door de verkoop van verslavende, kankerverwekkende producten tot core business te verheffen klopt uiteraard van geen kant.

P.s. ik rook inmiddels al een paar jaar niet meer, maar ben geen anti tabak activist. Het gaat mij hier puur om de onzinnigheid van de argumentatie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.